Σύγχρονη ΕΞΑΤΟΜΙΚΕΥΜΕΝΗ Διατροφή

Φυσικά δεν είναι ίδια για όλους!

Η εφαρμογή μίας λειτουργικής και εξατομικευμένης διατροφής δεν αφορά μόνο τον τρόπο που, εμείς οι Διαιτολόγοι, αξιολογούμε ή σχεδιάζουμε ένα πλάνο. Αφορά και τον τρόπο που ο ίδιος ο Διαιτολόγος αντιλαμβάνεται τον ρόλο του μέσα στο σύστημα φροντίδας.

Το πεδίο της Εξατομικευμένης Διατροφής, αναγνωρίζει τον επαγγελματία Διαιτολόγο όχι μόνο σαν ειδικό θρέψης, αλλά ως αναλυτή βιολογικών δεδομένων, καθοδηγητή συμπεριφορικών αλλαγών και μεσολαβητή ανάμεσα στην θεωρητική επιστημονική γνώση και την καθημερινή πράξη ως τρόπο ζωής.

Επιστημονικές Καινοτομίες στον κλάδο της Διαιτολογίας 

Η επιστήμη της Διατροφής όλο και εξελίσσεται. Νέα εργαλεία, όπως η γονιδιακή ανάλυση, η μικροβιακή χαρτογράφηση και η λειτουργική εργαστηριακή διερεύνηση, προσφέρουν πληροφορίες που πριν λίγα χρόνια δεν ήταν διαθέσιμες.

Η πρόσβαση σε αυτού του τύπου τα δεδομένα, σε συνδυασμό με την αυξανόμενη ακρίβεια των βιοδεικτών, καθιστούν εφικτή μία νέα γενιά διατροφικών παρεμβάσεων.

Ο σύγχρονος επαγγελματίας καλείται να καλύψει ένα νέο εύρος δεξιοτήτων και γνώσεων. Πέρα από την σύνταξη διατροφικών πλάνων, εκπαιδεύεται στην κατανόηση γονιδιακών δεδομένων, στην ερμηνεία δεικτών μικροβιώματος, στην αναγνώριση φλεγμονοδών και μεταβολικών προτύπων, αλλά και στην διαχείριση της συμμόρφωσης, της συμπεριφοράς και των ψυχολογικών εμποδίων που επηρεάζουν την διατροφική αλλαγή.

Αξιοποιεί τις επιστημονικές εξελίξεις για να διαβάσει την βιολογία του κάθε ατόμου και να προτείνει παρεμβάσεις που είναι στοχευμένες, ρεαλιστικές και βιολογικά ευθυγραμμισμένες.

Συνολικά, η προσέγγιση γίνεται πιο απαιτητική αλλά και πιο ουσιαστική. Ο διαιτολόγος δεν αντιμετωπίζει απλούς στόχους βάρους ή ελλείψεις, αλλά καθοδηγεί ένα ολόκληρο λειτουργικό (οικο)σύστημα προς την ισορροπία.

Σε αυτό το πλαίσιο τα νέα εργαλεία δεν αντικαθιστούν τον Διαιτολόγο, αλλά ενισχύουν και υποστηρίζουν την δουλειά του παρέχοντάς κρίσιμες πληροφορίες. Η γνώση, λοιπόν, αλλά και τα μέσα υπάρχουν, εκείνο που απαιτείται είναι η ετοιμότητα να ενταχθούν στην διατροφική πράξη με επιστημονική επάρκεια και επαγγελματική ευθύνη.

Ο στόχος είναι σαφής: όχι μόνο να αλλάξει το φαγητό που τρώει κάποιος, αλλά και ο τρόπος που το σώμα ανταποκρίνεται σε αυτό!